October 1st, 2008 by admin

Wskutek zawarcia umowy spółki z o.o. powstaje spółka z o.o. jako prywatnoprawna organizacja o charakterze korporacyjnym, podlegająca - jeżeli chodzi ojej byt prawny i zasady działania - przede wszystkim przepisom art. 158 i nast. KH. Do czasu wpisu do rejestru handlowego utworzona spółka z o.o. jest traktowana jako tzw. spółka z o.o. w organizacji (Vorgesellschaft, société en formation). Okres, w którym spółka z o.o. istnieje jako spółka w organizacji, jest okresem przejściowym; nie jest możliwe stałe istnienie spółki z o.o. w tym stadium organizacyjnym. Albo więc ulegnie ona przemianie w normalną zwykłą swą postać, tzn. spółki z o.o. z osobowością prawną, albo też w ogóle przestanie istnieć prawnie. Zgodnie z art. 172 KH, jeżeli umowa spółki z o.o. nie została zgłoszona do zarejestrowania w ciągu sześciu miesięcy od daty zawarcia umowy lub też jeżeli postanowienie sądu, odmawiające zarejestrowania, stało się prawomocne - umowa traci moc obowiązującą.
W piśmiennictwie przyjmuje się, że niezależnie od braku osobowości prawnej sensu stricto w okresie od powstania do chwili wpisu spółki do rejestru handlowego „spółce z o.o. w organizacji” (a także „spółce akcyjnej w organizacji”) przysługuje pewna szczególna podmiotowość prawna. Rzeczy i prawa wniesione przez wspólników do spółki stanowią pewien odrębny majątek (spółki), jakkolwiek cywilistycznie jest on traktowany jako majątek objęty wspólnością łączną uczestników spółki.
W praktyce, w zakresie przynajmniej typowych czynności obrotu gospodarczego, tj. zawierania transakcji kupna lub sprzedaży w obrocie detalicznym, uczestniczą nie wspólnicy spółki jawnej lub spółki z o.o. w organizacji, lecz te spółki jako jednostki organizacyjne - tzn. jako podmioty gospodarcze. Działają one z reguły pod odrębną nazwą (firmą), mają własne prawa i własne zobowiązania (zob. art. 81 i 144 KH, gdzie mówi się zupełnie wyraźnie o nabywaniu przez spółkę praw oraz zaciąganiu zobowiązań). Jednakże z punktu widzenia systemowego (tzn. w ujęciu obowiązującego systemu prawa cywilnego) - nie mogą one zostać uznane za podmioty prawa cywilnego w sensie ścisłym (gdyż prawo cywilne zna tylko dwa rodzaje takich podmiotów: osoby fizyczne i osoby prawne). Dlatego uzasadnione jest określenie ich jako pozornych osób prawnych, a nie ułomnych osób prawnych.